شرایط زمین شناسی و توپوگرافی

سازه های MSE در جاهایی دارای تناسب بسیار خوبی می باشند که یک دیوار خاکریز مانند ساخته شود یا در جایی که خاکریزهای کنار تپه وجود داشته باشند. تحت شرایط گفته شده، حجم حفاری ممکن است کم باشد، و صرفه جویی این نوع از ساخت و ساز به خطر نمی افتد.

مناسب بودن فونداسیون برای تحمل وزن خاکریز باید بعنوان یک ارزیابی قابلیت اجرا مورد محاسبه قرار گیرد.

در جاهایی که خاک های قابل تراکم وجود داشته باشند، تحلیل پایداری مقدماتی -که برای تحمل وزن خاکریز مسلح - برای محاسبه ی مقاومت برشی کافی در دسترس باشد، باید انجام شود. به عنوان یک تقریب اولیه ی نه چندان خوب برای سازه های MSE دارای وجه قائم، مقاومت برشی در دسترس حد اقل باید 2 تا 2.5 برابر وزن سازه ی خاکریز باشد. برای خاکریز های RSS مقاومت فونداسیون مورد نیاز تا حدودی کمتر بوده و بستگی به شیب واقعی مورد نظر می باشد.

در جاهایی که این شرایط فراهم  نشوند، روش های اصلاح زمین برای افزایش ظرفیت باربری در سطح فونداسیون باید مورد توجه قرار گیرند. این روش شامل موارد زیر می باشند ولی محدود به این موارد نیز نمی شوند:

  • حفاری و انتقال خاک های نرم و جاگزینی آن با یک خاکریز سازه ای.
  • استفاده از مصالح خاکی دارای وزن سبک.
  • متراکم سازی در محل با استفاده از تراکم دینامیکی بوسیله ی سربار، با و بدون زهکش.
  • ساخت ستوان های سنگی.

در جاییکه مقاومت فونداسیون کم تا متوسط باشد، تحلیل نشست اولیه برای محاسبه ی پتانسیل نشست تفاضلی، هم به صورت طولی در طول سازه ی مورد نظر و هم در عرض وجه، باید صورت گیرد. این ارزیابی قابلیت اجرای مرتبه ی دوم در تعیین نوع مناسب از سیستم های روساخت برای دیوار های MSE و در برنامه ریزی برای مرحله بندی کردن ساخت و ساز برای اصلاح نشست، مفید می باشد.

در کل، سازه های MSE دارای سطح بتنی که از پانل های گسسته ی مفصلی استفاده می کنند می توانند نشست های تفاضلی طولی حداکثر را بدون تعریف اتصالات لغزشی خاص مابین پانل ها، تا حدود یک درصد را اصلاح کنند. پانل های بتنی دارای ارتفاع کامل به طور قابل توجهی دارای خطای کمتری بوده و نباید در جاهایی که نشست های تفاضلی مورد انتظار می باشند، مورد استفاده قرار گیرند.

کارایی شیب های خاکی مسلح بطور کلی تحت تاثی نشست های طولی تفاضلی قرار نمی گیرد.

 

/ 0 نظر / 29 بازدید