طراحی فضای سبز - تضاد تاریک و روشن

تضاد تاریک و روشن:‌

پدیده روشنائی که رنگ‌های خالص کروماتیک را تشکیل می‌دهد و رنگ سیاه و سفید و خاکستری باید مورد مطالعه دقیق قرار گیرند. سیاهی و سفیدی قوی ترین بیان را دارند و خاکستری خنثی یک رنگ آکروماتیک بی‌تفاوت است ولی به سرعت تحت تأثیر رنگ مخالف قرار می‌گیرد و به یک سلسله انعکاس‌های هیجان انگیز تبدیل می‌گردد (البته این انتقال از لحاظ ذهنی در چشم بیننده به وجود می‌آید و متعلق به خود رنگ خاکستری نیست).

 

 

رنگ خاکستری با تضادهای شدید و خشن خو می‌گیرد، نیروی آن‌ها را جذب می‌کند و از قدرت و پختگی رنگ‌ها کم می‌کند. خاکستری از اختلاط سیاه و سفید یا ترکیب رنگ‌های مکمل (زرد + بنفش) – (آبی + نارنجی) – (سبز + قرمز) حاصل می‌شود.


در طبیعت شب و روز مظهر سیاهی و سفیدی هستند که در زندگی انسان دو قطب مهم و اساسی محسوب می‌شوند و در بین این دو قطب متضاد، خاکستری‌ها و رنگ‌های کروماتیک قرار دارند.

در کمپوزیسسیون شطرنجی درجات مختلف تاریک و روشن تنظیم شده است که مناسب برای دیدن و تشخیص درجات مختلف کنتراست تاریکی و روشنی است. بطور کلی رنگ‌های سرد دارای حالتی عمیق و روشن و سبک هستند که معمولاً در موارد مختلف بصورت روشن بکار می‌روند در حالی که رنگ‌های گرم بخاطر عدم عمق زیاد به حالت تیره بکار گرفته می‌شوند. یکنواخت بودن روشنی یا تیرگی رنگ‌ها موجب آشکار نمودن خاصیت رنگی رنگ‌ها می‌شود و آن‌ها را باتوجه به این نکته دسته بندی و مقایسه می‌کنند مثل شکل 19. بزرگترین اصلی که هنرمند باید در ترکیب پلان‌های رنگی و سطوح مختلف رنگ بکار گیرد، انتخاب رنگ‌های متناسب با یکدیگر است که مانع از نامطبوعی و عدم تأثیر عمیق می‌گردد، رعایت پرسپکتیو رنگ باعث تناسب درجات شدت رنگ‌های هر پلان رنگی است که در این مقوله سه پلان وجود دارد:

الف: پلان اول یا جلو:‌ در این پلان معمولاً فیگورها و عناصر اصلی قرار نگرفته و نکته مهم تصویری مطرح نمی‌شود.

ب: پلان دوم یا وسط: در این پلان نکات مهم و فیگورها و المان‌های اصلی قرار می‌گیرند.

ج: پلان آخر یا زمینه: در این پلان سطوح و زمینه باید طوری باشد که جلوه موضوعات پلان میانه را زیاد کنند. 

/ 0 نظر / 314 بازدید