رنگ در سبک های هنری

- اورفیزم: از انشعابات کوبیسم است و کاربرد رنگ خالص را در ساختمان تصویر به عنوان یک عنصر برتر می‌دانند و می‌گویند و رأی هر گونه بیان خالص در نقاشی مدرن باید نوعی تضاد هم پایه نیز وجود داشته باشد تا قدرت و تحرک رنگ‌ها را روی پرده حفظ کند. در این روش جدید تقلید به کلی دور ریخته شد و جستجو و خلق نشانه‌های تجسمی جدید مورد توجه قرار گرفت، سطوح پهن تر و وسیع تر شدند و رنگ‌های طیفی ظاهر گردیدند و فرم و رنگ با حفظ اساس معماری تصویر، اتحاد و هماهنگی سازگارانه‌ای یافتند و در نهایت کوبیسم به نوعی فلسفه زیبایی شناسی ادراکی مبدل گردید و نظم عینی عالم را نه در ظاهر بلکه در باطن عرضه کرد و زبان تجسمی جدیدی به عالم عرضه شد و موجبات پیشرفت هنر را فراهم کرد. آثار هنرمندانی مثل آپولی تر، دلونه وژان گری[1] در این زمره‌اند. (کتاب رنگ-ایتن)

- فوتوریسم[2]: در این شیوه تأکید بر سرعت، خشونت عصر ماشینی، حرکت و جنبش و کنار گذاشتن فرم‌های قرار دادی است و عقیده بر این بود که حرکت کلی را باید بصورت احساس دینامیکی نشان داد و حرکت و نور، جوهر اشیاء را درهم می‌ریزند. فوتوریست‌ها بعد چهارمی را در فضا مطرح کردند یعنی برای نشان دادن حرکت تصاویر را بصورت تکرار در یکدیگر ترکیب می‌کردند که خود بخود تجسم حرکت را به وجود می‌آورد. این روش هم از انشعابات کوبیزم است با هنرمندانی چون بوچیونی، سان الیا، مارینت تی[3] و بالا. (کتاب رنگ-ایتن)

- دادائیسم: بر اساس طردهمه اصول هنری و انهدام تمام ارزش‌های مقبول قرار داشته و اصول و قواعد مشخصی ندارد و هدف اصلیش این بود که ثابت کند کلیه ارزش‌های وضع شده با وقوع فاجعه جنگ جهانی پوچ و بی‌اساس بوده است. هرگوبال وهانس آرپ وتزا را موسس این شیوه‌اند. (کتاب رنگ-ایتن)



[1] - Juan Gris

[2] - Futurism

[3] - Marinetti 

محمد مهدی شریعتی ; ٥:٥٧ ‎ق.ظ ; ۱۳٩٢/۱٢/۱٥
=============================== =============================== Link Code: =============================== ليست وبلاگ‌های به روز شده ===============================